محمد سیار، طراح و دیزاینر شاغل در بخش متا - 160
این گفتوگو با محمد، طراح و دیزاینر شاغل در بخش Reality Labs متا در لندن است. او درباره مسیر کاریاش، تجربههایش در حوزه طراحی، و دیدگاهش نسبت به آینده واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) صحبت میکند. محمد میگوید در دانشگاه مهندسی الکترونیک خوانده اما خیلی زود وارد دنیای طراحی شد. ابتدا با طراحی گرافیک، پرینت و برندینگ شروع کرد و بعد به سمت طراحی وب و اپلیکیشنهای موبایل رفت. همیشه سعی کرده «مولتیدیسیپلین» باشد؛ یعنی خودش را محدود به یک زمینه نکند و در حوزههای مختلف مثل گرافیک، موشن، صدا و حتی طراحی صنعتی تجربه کسب کند.
آشنایی او با واقعیت مجازی از زمانی شروع شد که گوگل کاردبورد معرفی شد. او با امکانات خیلی ابتدایی در شیراز توانست نمونهای دستساز از آن بسازد و تجربه کند. همان موقع فهمید که VR میتواند بستری باشد که همه رشتههای طراحی را در خودش جمع کند. بعد از آن وارد استارتاپهای کوچک شد، از جمله همکاری با یک تیم روسی و بعد هم شرکت Gravity Sketch، که با برندهای بزرگی مثل نایکی، بیامو و فولکسواگن کار میکردند. سپس به عنوان Director of Design در FitXR فعالیت کرد که یکی از موفقترین اپلیکیشنهای ورزشی VR بود. نهایتاً حدود یک سال است که به متا پیوسته.
او توضیح میدهد که کار در کمپانی بزرگی مثل متا با استارتاپها خیلی فرق دارد؛ در استارتاپ همه چیز باز است و باید درباره محصول حرف بزنی و تبلیغ کنی، ولی در شرکتهای بزرگ محدودیت زیادی وجود دارد. با این حال، حضور در متا برایش جذاب است چون روی پروژههای مهمی مثل عینکهای AR و هدستهای VR کار میکند؛ محصولاتی که میتوانند آینده تعامل انسان و تکنولوژی را تغییر بدهند.
محمد میگوید رقابت بین شرکتها مثل اپل و متا یک نعمت است. اپل با معرفی Vision Pro باعث شد دوباره نگاه تازهای به صنعت بیفتد و کیفیت بالاتر و استانداردهای جدید مطرح شود. او اعتقاد دارد AR و VR مسیرهای جداگانهای خواهند داشت: هدستهای VR همچنان برای تجربههای غرقکننده (Immersive) استفاده میشوند، در حالی که AR بیشتر در قالب عینکهای سبک و روزمره وارد زندگی مردم خواهد شد.
در بخش دیگری، محمد به تجربه کار در لندن اشاره میکند و میگوید لندن به خاطر فضای پویا، رویدادهای طراحی و جامعه خلاقی که دارد، جای فوقالعادهای برای یک طراح است. البته محدودیتهایی هم وجود دارد؛ مثلاً قوانین کار در اروپا با آمریکا متفاوت است و روی استراتژی شرکتها تأثیر میگذارد.
او در نهایت تأکید میکند که کار با پروتوتایپها و پروژههای آزمایشی در متا برایش مثل بازی در یک اسباببازیفروشی است. شاید همه این تکنولوژیها به بازار نرسند، اما همین تجربهها مسیر آینده تکنولوژی را شکل میدهند.
