پریا قریشی، تلاقی ایدهها، تکنولوژی و زیبایی - 111
این مصاحبه، خلاصهای از یک مصاحبه عمیق و چندبعدی با یک کارآفرین زن ایرانی-نروژی است که در حوزه استارتاپ، فناوری و مد (فشن) فعالیت داشته و حالا از تجربیات شخصی و حرفهای خود سخن میگوید. مصاحبه، دربرگیرنده داستان زندگی، چالشها، درسهای یادگرفتهشده و دیدگاههای فلسفی درباره موفقیت، رشد شخصی، جنسیت و کارآفرینی است.
داستان از مسیر حرفهای پریا آغاز میشود که با کار در صنعت فشن و خردهفروشی در شرکتهای بزرگ مانند وارنر آغاز شد و با دستیابی به موقعیتهای مدیریتی بالا، خود را برای کارآفرینی آماده کرد. او در ادامه به ایجاد یک پلتفرم فناوری (شبیه به اوبر برای خدمات آرایشی و زیبایی) در دبی پرداخت. این تجربه اولین "پیوت" (تغییر جهت استراتژیک) مهم او بود که با چالشهای بزرگی همراه شد، به ویژه زمانی که پارتنر تجاری او (همسر سابقش) به سیستم وارد شد و باعث بروز تنش و از دست دادن کنترل بر "ویژن" اولیه شد.
این تجربه دردناک، نقطه عطفی در زندگی او بود. او درس اصلی را این یاد گرفت که هیچ چیز نباید کاملاً در دست خودش باشد و برای موفقیت، نیاز به ساختن یک پلتفرم و تیم هوشمندتر از خود دارد. او تأکید میکند که کلید واقعی کارآفرینی، توانایی استخدام افرادی است که از خودش "اسمارتتر" باشند، حتی اگر کنترل کامل از دست برود.
این تجربه، او را به سمت رشد شخصی و درونی کشاند. او درباره مبارزه با اضطراب، احساس گناه و نیاز به کمالگرایی صحبت میکند. تکنیکهایی مانند مدیتیشن و نگاه کردن به خود به عنوان یک "شخص ثالث" را به عنوان ابزارهایی برای مدیریت ذهن و کاهش استرس معرفی میکند. او میگوید که یاد گرفته اشتباهات را بپذیرد و به تصمیمهای گذشته فکر نکند، چون با دادههای آن زمان، بهترین انتخاب را کرده است.
این رشد شخصی، او را به ایجاد "پرایوت ممبرز کلاب" سوق داد، یک پلتفرم انحصاری برای زنان کارآفرین و فعال در فناوری. دلیل ایجاد این کلاب، پر کردن شکاف گستردهای است که او در دنیای استارتاپ و فناوری مشاهده کرده: شکاف جنسیتی (جندر گپ). او با اشاره به آمار نجومی (مثلاً ۲٪ از سرمایهگذاریهای جهانی به استارتاپهای زنانه میرسد)، نشان میدهد که این یک مسئله سیستمی است.
اما او تحلیل عمیقتری ارائه میدهد: مشکل تنها از سوی مردان یا جامعه نیست، بلکه از درون خود زنان نیز سرچشمه میگیرد. او به "کمالگرایی" و "ترس از شکست" در زنان اشاره میکند و میگوید که بسیاری از زنان قبل از ورود به یک حوزه (مثل فناوری) میخواهند کاملاً آماده باشند، در حالی که مردان اغلب با حس "میتوانم یاد بگیرم" وارد میشوند. این تفاوت در ذهنیت، ناشی از سالها تربیت و انتظارات جامعه است.
او از برچسب "فمینیست" فاصله میگیرد و تأکید میکند که هدف او ایجاد یک "سیستم عادلانه" است، نه تضعیف مردان. کلاب او برای ایجاد یک فضای امن، از نظر جنسیتی تعادلیافته (با حضور مردان حامی) و پر از الهامبخشی است تا زنان بتوانند از "جعبه"ای که جامعه برایشان ترسیم کرده بیرون بیایند، ارتباط برقرار کنند و از تجربیات یکدیگر یاد بگیرند.
در نهایت، او مسیر خود را به عنوان یک "سفر دیوانهوار" (Lunacy Journey) توصیف میکند که پر از روزهای خوب و بد، شکست و موفقیت است. او میگوید که هر اتفاق، حتی تلخترین آنها، بخشی ضروری از مسیر بوده و اگر یک قدم تغییر کند، جایی که امروز است را نخواهد داشت. هدف نهایی او این است که با ایجاد این پلتفرم، حتی یک درصد به کوچک کردن شکاف جهانی بین جنسیتها کمک کند و زنان را توانمند سازد تا به راحتی به مسیری که میخواهند، برسند. مصاحبه با قدردانی از این امکان برای صحبت کردن به فارسی و اشتراکگذاری تجربیات، به پایان میرسد.
https://www.youtube.com/watch?v=n8CxWesv3jQ
